Wanneer je een organisatie bekijkt zie je soms dezelfde chaos als op een kruispunt zonder verkeerslichten. Iedereen probeert elkaar te sturen terwijl niemand zichzelf echt leidt. Er wordt al snel geroepen dat er te weinig leiderschap is maar het echte probleem zit vaak dieper. Organisaties stapelen zoveel lagen op elkaar dat er vanzelf een roep om leiders ontstaat om die lagen overeind te houden. Het gevolg is geen stroming maar filevorming. Iedereen wacht op toestemming en niemand voelt zich nog eigenaar van het geheel. Door alle specialisaties ziet uiteindelijk niemand meer wat er bovenaan of onderaan gebeurt.
Bij honden werkt dat totaal anders. Een hond reageert niet op titels of functies maar op wie jij daadwerkelijk bent. Hij prikt moeiteloos door maskers en ingestudeerde kunstjes heen. Daarom werkt een methode om leider te worden nooit echt. Een methode is een truc en een hond laat je zonder pardon zien wanneer jij dat trucje speelt. In organisaties gebeurt precies hetzelfde. Mensen voelen feilloos aan of iemand congruent is al kunnen ze er niet altijd woorden aan geven.
Daarmee raakt de parallel meteen helder. Een organisatie die denkt dat leiderschap iets is wat je toevoegt omdat de structuur daarom vraagt bouwt een wankel kaartenhuis. Wanneer jij laat zien dat leiderschap ontstaat zodra iemand klopt van binnen begint het hele beeld van de ingestudeerde leiderschapsrol te schuiven. Je hoeft geen leider te worden je hoeft alleen te stoppen met iemand na te doen die je denkt te moeten zijn. Dan reageert je omgeving net zo voorspelbaar als een hond. Rust. Duidelijkheid. Geen drama.
Precies daar gaat het bij veel organisaties mis. Ze blijven investeren in systemen processen en rolbeschrijvingen terwijl de echte invloed komt van gedrag dat van binnenuit klopt. Dat leer je niet in een avondcursus. Dat vraagt een verschuiving in bewustzijn en een hond is daarin een verrassend scherpe spiegel. Hij toont wat je uitzendt. Hij volgt niet omdat jij de methode keurig uitvoert maar omdat jij als mens klopt.
Het inzicht is simpel en krachtig. Leiderschap dat ontstaat uit authenticiteit heeft geen lagen nodig. Het werkt omdat het natuurlijk is. Traditionele hiërarchie creëert leiderschap omdat het moet. De benadering via een hond laat zien dat de ene vorm stroming brengt en de andere vooral weerstand. En precies dat onontdekte potentieel is waar ik in mijn boek Jij eerst verder op in ga. Leiderschap door je hond. Niet omdat een hond het jou leert maar omdat hij onverbiddelijk zichtbaar maakt wat je al deed.